Ναι, η γενιά του playstation τελικά δεν είναι τόσο αποβλακωμένη όσο θα θέλετε να είναι. Και να 'ναι καλά τα msn και τα sms που όλα μαθαίνονται και κανονίζονται σε χρόνο dt. Καλά κάνουμε και κλείνουμε τις τηλεοράσεις μας. Πείτε ότι θέλετε...
Απόγευμα βράδυ. Το τηλέφωνο χτυπάει. " Madonna" μου λένε από την άλλη άκρη της γραμμής και εγώ αρχίζω να χοροπηδάω πάνω κάτω. Αυτό ήταν. Το Σάββατο θα βάζαμε πλώρη για το ΟΑΚΑ . Και τσάμπα παρακαλώ :) *
Η διαδρομή
Ξεκινώντας αρκετή ώρα νωρίτερα πήραμε τον ηλεκτρικό που άρχιζε να γεμίζει ασφυκτικά. Σε κάθε στάση έμπαινε τόσος κόσμος που απορούσες γιατί δεν βάλανε ειδικούς συρμούς για τους θαυμαστές της Μαντόνας , όχι τίποτα άλλο να μην βασανίζεται ο απλός ο κοσμάκης που ήθελε να πάει στη δουλειά του και είχε γίνει σαρδελέ. Απέναντι μας ,μια 40αρα από κάποιο χουριό ( το-ν-και-το-λι-το-τονίζουμε-πολύ) ανυπομονεί να βρεθεί στη συναυλία. Προσπαθούμε να κρατήσουμε τα γέλια μας .
Το κοινό
Με το που φτάνουμε παθαίνω το μεγάλο σοκ. Κοιτάζω δεξιά-αριστερά. Όχι δεν βλέπω πουθενά 15χρονα, δεν βλέπω αυτά τα teens που είναι το must για μια συναυλία ενός ποπ ειδώλου, δεν βλέπω καν φοιτητόκοσμο, δεν βλέπω νεαρούς καν. Η νεολαία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Το μεγαλύτερο μέρος έχει πατήσει τα πρώτα -άντα , μην σου πω και τα δέυτερα. Δυο εξηγήσεις έχω :
α. Κανένας γονιός δεν είχε την διάθεση να δώσει στο μούλικο του άλλα 100ευρώ για μια συναυλία
β. Απεναντίας είπανε να κρατήσουνε για τον εαυτό τους μάλλον αυτά τα χρήματα και να πάνε εκείνοι. (στάνταρ χωρίς να το πούνε στα παιδιά)
Το να μην ακούνε πια οι νέοι Μαντόνα το αποκλείω.
Και όταν μαζεύονται πολλά φρέσκα νιάτα τα οποία πριν είχανε βαρέσει και 8ωρα στη δουλειά ξέρεις τι σημαίνει... ΓΚΡΙΝΙΑ.Και δεν βλέπω, δεν ακούω, είμαι στριμωγμένη, δεν μπορώ άλλο όρθια. Βρε κυρά μου σε συναυλία πας τι θέλεις????
Μια τύπισσα στο βάθος νομίζω τραγουδάει. Robyn εμαθα ότι λέγεται. Νομίζαμε ότι είναι cd αρχικά αυτό που έπαιζε αλλά όχι τελικά είχε πάρει μια ενα μικρόφωνο και χτυπιότανε μόνη της χωρίς να της δίνει κανείς σημασία. (σημειώστε το αυτό, θα σας πω στο τέλος)
Το show
Ευτυχώς η Θεά βγαίνει στην ώρα της πριν μαλλιοτραβηχτεί το γκρινιάρικο κοινό και όλοι κάνουν πέρα τις δυστροπίες τους και κοιτάζουν το σόου με ανοιχτό το στόμα.
Αρχίζει με το candy shop, συνεχίζει με beat goes on, human nature...
Αλλά το κοινό δεν γνωρίζει τα περισσότερα τραγούδια μιας που είναι από το τελευταίο δίσκο πολλά. Βγάζει το μικρόφωνο προς το κοινό να τραγουδήσει. Δεν ακούγεται τίποτα! Κοιτάζω δεξιά αριστερά κανείς δεν τραγουδάει. Δεν τα ξέρουνε τα τραγούδια βρε Μαντόνα μου απλά , όχι δεν απαξιούν . Όταν αρχίζει να τραγουδάει το music ή το 4 minutes γίνεται της τρελής. Χορευτές πηγαίνουν και έρχονται στη σκηνή, η Μadonna ακούραστη να χορεύει, να αλλάζει look, να κάνει σχοινάκι, κωλοτούμπες ότι μπορείς να φανταστείς. Μας λέει και motherfuckers κάποια στιγμή. Το ελληνικό κοινό που έχει συνηθίσει στα γλυψίματα του στυλ "αχ είσαστε τέλειο κοινό, σας αγαπάω παρα πολύ, i love Greece etc" αρχίζει να γελάει. Ρίχνει και ένα φιλί σε μια χορεύτρια η κυρία και αν είδα καλά και σ' ενα άλλο χορευτή αργότερα.(να και οι αποδείξεις http://www.youtube.com/watch?v=Spaiboi45oo) .Ναι σίγουρα είμαστε σε συναυλία της Θεάς.
Συμπέρασμα
Δεν μπορώ να πω τίποτα για το show, η γυναίκα έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο της βασσίλισσας της ποπ. 2 ώρες επί σκήνης τα δωσε όλα, εκείνη και φυσικά το team που την πλαισιώνει δουλεύουνε σκληρά και αυτό φαίνεται. Τίποτα δεν ήτανε "προχειροδουλειά" όπως τα περισσότερα εδώ στην Ελλάδα, και η Madonna έχει αναδειχθεί σε αυτό που είναι όχι τυχαία. Φαίνεται ότι αγαπάει αυτό που κάνει. Το διασκεδάζει και κείνη και αυτό φαίνεται στον κόσμο, ο οποίος λίγες φορές στη χώρα μας έχει τη δυνατότητα να βλέπει τέτοιες παραστάσεις.
Όχι προτιμώ να δω μια τέτοια συναυλία, παρά να πάω στα μπουζούκια να πετάω μαραμένα γαρύφαλλα σε έναν άφωνο που βγήκε από κάποιο ρεάλιτι και να σέρνει τα πόδια του πάνω κάτω στη σκηνή. Όχι ευχαριστώ.
Βιντεάκια
Αξίζει να δείτε το ρεμίξ του la isla bonita με το Lela Pala Tute για να καταλάβετε τι εννοώ
http://www.youtube.com/watch?v=79lkgRm7b4Q
Επιτέλους αποφάσισα και γω να γράψω κάτι μετά από τις συνεχείς πιέσεις του rizobreaker .
Το ότι ξεχειλίζω από έμπνευση το ξέρω ,φαίνεται μάλιστα . Lol.
Καλώ λοιπόν την Ιφιγένεια, την Barbiedl , την Νastazia τον petit journaliste και την κat. Kαι όποιον άλλον έχει την όρεξη!
Οι κανόνες του παιχνιδιού:
1. Γράψε
2.Σκάναρε (ή φωτογράφισε… )
3. Πόσταρε.
4. Ειδοποίησε!Απαραίτητα στο τέλος του ποστ γράψε: για το http://autographcollectors.blogspot.com/
5. Προσκάλεσε άλλους 5 ή και περισσότερους bloggers να συμμετέχουν.
Ειδοποιώ και εγώ λοιπόν ...άμπρα κατάμπρα για το http://autographcollectors.blogspot.com/
Eδώ βρίσκονται κάτι δεκάδες παπαγαλάκια που τσιρίζουν.Αυτό ομολογώ δεν άλλαξε.Το ίδιο σπαστικό έμεινε.Ίσως άμα πατήσετε πάνω στην εικόνα φανεί κανένα.
Χελώνες Vs Περιστέρια.Τα περιστέρια πατάνε πάνω στα κεφάλια των καημένων χελώνων και τις κάνουν να βυθίζονται πάλι.Κρίμα που δεν πρόλαβα να τραβήξω εκείνη τη στιγμή pic!Μα τι μίσος παιδάκι μου....
Όχι δεν είναι σκηνή από την ταινία του Hitchcock.Στον εθνικό κήπο είμαι ακόμα και δικαιώνω τους ειδικούς που λένε ότι έχουν υπερπολλαπλασιαστεί τα περιστέρια στην πρωτεύουσα και κοντεύουν να μας καταλάβουν.Mπορεί ζώα να μην έχει ο κήπος αλλά κάνεις μανούβρες για να μην σου προσγειωθεί κάτι τέτοιο στο κεφάλι.Είναι εκατοντάδες και παντού παντού!
Στον εθνικό κήπο πήγαινα από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου.Μπορεί μεν να ήμουνα με μια πιπίλα στο στόμα αλλά ευτυχώς (ή δυστυχώς?) υπάρχουν φωτογραφίες που μου θυμίζουν το τότε και το τώρα.Μετά από πάρα πολλά πολλά χρόνια -βάλε καμιά 10αριά- ξαναπήγα με στόχο να φωτογραφίσω τα ζώα του κήπου.Κούνια που με κούναγε....!!!!
Από εδώ που βλέπετε άρχιζαν τα κλουβιά με τα ζώα.Υπήρχαν πολλών ειδών ζώα κατά καιρούς μέχρι και μαϊμούδες μπορώ να θυμηθώ.Ναι..!!
Απο τα πρώτα που είδα ήτανε αυτά..Μην με ρωτήσετε σε ποιο ακριβώς ζώο άνηκαν αυτά τα κέρατα θα σας γελάσω διότι 1.μύριζε τόσο πολύ που μετα βίας το πλησίασα για να βγάλω τη φωτό και 2.νευρίασα γιατί δεν γύριζε το άτιμο να το τραβήξω σωστά.Αι σιχτίρ!!
Ακολούθησε αυτό το υπέροχο παγώνι με κάτι κουνέλια (?) τριγύρω του αν θυμάμαι καλά να περιφέρονται.
Ένα καημένο γαιδουράκι
Το must που οφείλεις να κάνεις όταν πας στον εθνικό κήπο είναι να ταΐσεις τις πάπιες.Είναι σαν να λες καλέ μου επαρχιώτη ότι πήγες στο σύνταγμα και δεν έβγαλες φωτογραφία με τα ευζωνάκια!Απαράδεκτο!Παίρνεις ότι κουλουροειδές έχεις ανα χείρας και βαδίζεις μαζί με τα 3χρονα στη λιμνούλα (που κάποτε δεν έβρισκες παγκάκι να κάτσεις ) και δίνεις μάχη για το πια παραταισμένη πάπια θα πλησιάσει το δικό σου φαί και όχι του διπλανού νηπίου.Ορίστε και η φωτό της περιβόητης λιμνούλας.
Λείπει κάτι ε?
(συνεχίζεται)
Διάβασα και σε άλλα blogs για το τι κακά μπορεί να κάνει ο αέρας.Αλλά αέρας +βροχή είναι συνδυασμός που σκοτώνει.
Χτες είχε τρομερό αέρα και βροχή.Εννοείται ότι ομπρέλα ξέχασα να πάρω και αναγκαστήκαμε να στριμωχτούμε κάτω από την tiny-μαιμού ομπρέλα της φίλη μου (βλέπε στη φωτό την δεξιά σκιά που μοιάζει με άνθρωπο).Και τι ωραία και καλά την ώρα που περνάγαμε μπροστά από κάτι καφετέριες γεμάτες κόσμο βάζει έναν τρελό άνεμο ,μου ξεφεύγει η ομπρέλα και της έρχεται κατακούτελα της άλλης.Αρχίζει να τσιρίζει από την ομπρελιά που έφαγε στα καλά καθούμενα και εγώ κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις με την ομπρέλα κατορθώνω και να την μπλέξω στα μαλλιά της.Συνεχίζει να ουρλιάζει "Αααααα τα μαλλιά μουυυυυυυυυυ -ΒΓΑΛΤΗ ΒΓΑΛΤΗ!"με αποτέλεσμα όποιος άνθρωπος καθόταν στις καφετέριες και έπινε αμέριμνος τον καφέ του ή ήτανε τριγύρω και είχε δει το σκηνικό να έχει πέσει κάτω από τα γέλια.Πώς γινόμαστε πάντα ρεζίλι δεν το καταλαβαίνω...!
p.s 1 το story το έγραψα γιατί μου το ζήτησε η τραυματίας
p.s 2 σιγά μην ανέβαζα photo με τις φάτσες μας..για να μας βλέπετε και να τρέχετε μακριά μετά????μπουαχαχαχα!
Posts
