Αργά το απόγευμα περπατάω με την φίλη μου και χαζεύω βιτρίνες. Απορροφημένες απ' όλα τα όμορφα και ακριβά πράγματα που βλέπουμε δεν προσέχουμε τους τύπους με το αυτοκίνητο που μας έχουνε σταμπάρει. Πατάνε κόρνα ,τρομάζει η άλλη και τρώει τη σαβούρα από το δεκάποντο! Αι σιχτιρ λέμε... και συνεχίζουμε.
" Αχ και να μπορούσα να πάρω αυτή τη τσάντα" εύχομαι νοιώθoντας σαν το κοριτσάκι με τα σπίρτα μέρες που είναι και εκείνη τη στιγμή ακούω το τύπο που δεν έχει φύγει και μας ακολουθεί να γκαρίζει από το αυτοκίνητο:
"ΕΕΕΕΕεεεε πάρε την κάρτα μου μωρό μου, πάρε ότι θες χαλάλι σουυυυυυυ!!" και βλέπω ένα χέρι να ανεμίζει απο την θέση του συνοδηγού μια πιστωτική!!!!
Ε δεν μπορώ σκάω στα γέλια. Συνεχίζουμε να περπατάμε σαν τις κοκόνες ( θέλαμε και δεκάποντα τρομάρα μας) και το αυτοκίνητο συνεχίζει να μας ακολουθεί σημειωτόν σταματώντας ουσιαστικά την κυκλοφορία. Κάτι χριστοπαναγίες εκτοξεύονται από τους απο πίσω και τα κορναρίσματα αρχίζουνε και πληθαίνουν αλλά ο τύπος δεν δείχνει να ενδιαφέρεται.
Ο δρόμος αναγκαστικά στρίβει αλλά εμείς προχωράμε ευθεία. Του κουνάω το χέρι σαρκαστικά μιας που πρέπει να στρίψει και να μας αποχωριστεί επιτέλους.
"Ε! Που πας? Φεύγεις? ΌΧΙ!!!!!" φωνάζει και κάνει το απίστευτο. Αφήνει το αυτοκίνητο με αλάρμ κάτω απο τη στροφή και βγαίνει έξω.
" Θα μου πεις το όνομα σου? " με ρωτάει αφού μας πλησιάσει. Κοιτάζουμε με ανοιχτό το στόμα μια αυτόν και μια την ουρά με τα αυτοκίνητα που έχουνε σταματήσει απο πίσω.
- εεεελαααα.. σε παρακαλώω, πες μου, πες μου αφού το ξέρω ότι θέλεις να μου πεις! -Οκ . Νάντια. -Χάρηκα! Βασίλης! Θέλετε να πάμε για κανα καφέ? για ποτό? για φαγητό? πεινάτε δεν πεινάτε ε? -Βασικά φάγαμε. Πηγαίνουμε στο αυτοκίνητο να φύγουμε τώρα. Ωραίο κινητό by the way
- Α σ' αρέσει? Πάρτο!!και μου πασάρει το κινητό του.
Οκ ο τύπος είναι τελείος τρελός σκέφτομαι. Του λέω ότι πρέπει να φύγει γιατί θα καταφτάσει γερανός να του πάρει το αμάξι με αυτό που έχει κάνει - άμα δεν αρχίσουν να τον κυνηγούν για ξύλο οι αποπίσω- και αποχωρεί. Είναι τρελός.
P.S : Όχι δεν του έδωσα το κινητό μου, πήρα το δικό του .Κλασσική κίνηση i know P.S2: Δεν του τηλεφώνησα ποτέ. Όταν το αποφάσισα διαπίστωσα ότι είχα χάσει το κινητό του.
Ένα νέο site κάνει το μπαμ αυτό το μήνα και χωρίς καθόλου προβολή γίνεται αμέσως γνωστό. Το forfree.gr δεν είναι ένας απλός οδηγός της πόλης σαν όλους του υπόλοιπους. Συγκεντρώνει όλα τα τσάμπα που γίνονται στην Αθήνα, από εκθέσεις,συναυλίες,παραστάσεις,διαλέξεις εκπτωτικές κάρτες και ότι βάλει ο νους σας. Ποιός να το φανταστεί ότι υπάρχουν τόσα πράγματα να κάνεις χωρίς να χαλάσεις ούτε ένα ευρώ? Και όμως!
Η συναυλίες με δωρεάν ή συμβολική είσοδο ακολουθούν η μια την άλλη και γεμίζουν ασφυκτικά τα γήπεδα και τα στάδια. Το να δώσεις 60+ ευρώ για μια συναυλία δεν σε κάνει να δείχνεις cool πια, αλλά...κορόιδο.
Εταιρίες σταθερής και κινητής τηλεφωνίας σε κατακλύζουν από παντού με τις διαφημίσεις για απεριόριστες κλήσεις και για πακέτα χρόνου ομιλίας με τόσα sms που άμα τα καταναλώσεις είναι σίγουρο ότι θα πάθεις αγκύλωση. Το internet γίνεται ολόενα και πιο φτηνό και τα hot spots της πόλης με δωρεάν ασύρματη σύνδεση πολλαπλασιάζονται μέρα με τη μέρα. Είναι κοινό μυστικό ,ότι σε λίγα χρόνια θα είναι τσάμπα.
Η εποχή των μεγάλων mainstream clubs και των μπουζουκίων με τα 15ευρώ είσοδο και 10ευρώ δεύτερο ποτό έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Το αδιαχώρητο γίνεται κάθε Παρασκευή και Σάββατο σε μπαράκια κάθε είδους σε κάθε γωνιά της πόλης. Το Γκάζι αυτό το καλοκαίρι κέρδισε τα πρωτεία ενώ οι ιδιοκτήτες μπουζουκίων ακόμα κλαίγονται στα κανάλια για την πτώση του τζίρου τους.
Ο δωρεάν Τύπος ξεκίνησε πριν από δυο χρόνια περίπου και χωρίς κόπο ήρθε πρώτος στις λίστες αναγνωσιμότητας . City press, metro, metropolis, Athens Voice, Lifo, Velvet, Ecolife, Οzon... Συνεχώς όλο και κάποιο νέο περιοδικό ή εφημερίδα ανακαλύπτω και με κάνουν να κλαίω ακόμα για αυτά τα 4ευρώ που έδωσα την τελευταία κυριακή για μια εφημερίδα με άσχετα dvd, προπαγανδιστικά και προπάντων αδιάφορα άρθρα. Βρε ουστ!
Η μουσική βιομηχανία ,παρά τις προσπάθειες της να μας κάνει να νιώσουμε κλέφτες όταν αγοράζουμε ένα αντιγραμμένο cd ή όταν το κατεβάζουμε από το internet συνεχίζει να βλέπει τους δίσκους της να πηγαίνουν στα δισκοπωλεία... και να μένουν εκεί. Μειώνουν τις τιμές των cd, κάνουν προσφορές, διαφημίσεις αλλά δεν... O κόσμος συνεχίζει να κατεβάζει ( νόμιμα +παράνομα ) από το internet. Ζήτω οι καλλιτέχνες που έχουν αποφασίσει προσφέρουν δωρεάν τα κομμάτια τους! Δες http://www.last.fm/music/+free για να καταλάβεις τι εννοώ. Η Αθήνα αλλάζει.
Λίγο η οικονομική κρίση, λίγο το ότι ο κόσμος δεν έχει λεφτά (και το εννοεί αυτή τη φορά), λίγο το νέο κύμα του τζαμπα που σαρώνει την πρωτεύουσα οδηγεί τους κατοίκους της σε νέες συνήθειες και νοοτροπίες. Όχι ,δεν είναι ανάγκη να χαλάσεις πόσα λεφτά για να περάσεις καλά εσύ και η παρέα σου. Ίσως τελικά να ισχύει ότι τα ωραιότερα πράγματα στη ζωή είναι τσάμπα. :Ρ
Απόγευμα βράδυ. Το τηλέφωνο χτυπάει. " Madonna" μου λένε από την άλλη άκρη της γραμμής και εγώ αρχίζω να χοροπηδάω πάνω κάτω. Αυτό ήταν. Το Σάββατο θα βάζαμε πλώρη για το ΟΑΚΑ . Και τσάμπα παρακαλώ :) *
Η διαδρομή Ξεκινώντας αρκετή ώρα νωρίτερα πήραμε τον ηλεκτρικό που άρχιζε να γεμίζει ασφυκτικά. Σε κάθε στάση έμπαινε τόσος κόσμος που απορούσες γιατί δεν βάλανε ειδικούς συρμούς για τους θαυμαστές της Μαντόνας , όχι τίποτα άλλο να μην βασανίζεται ο απλός ο κοσμάκης που ήθελε να πάει στη δουλειά του και είχε γίνει σαρδελέ. Απέναντι μας ,μια 40αρα από κάποιο χουριό ( το-ν-και-το-λι-το-τονίζουμε-πολύ) ανυπομονεί να βρεθεί στη συναυλία. Προσπαθούμε να κρατήσουμε τα γέλια μας .
Το κοινό Με το που φτάνουμε παθαίνω το μεγάλο σοκ. Κοιτάζω δεξιά-αριστερά. Όχι δεν βλέπω πουθενά 15χρονα, δεν βλέπω αυτά τα teens που είναι το must για μια συναυλία ενός ποπ ειδώλου, δεν βλέπω καν φοιτητόκοσμο, δεν βλέπω νεαρούς καν. Η νεολαία είναι σχεδόν ανύπαρκτη. Το μεγαλύτερο μέρος έχει πατήσει τα πρώτα -άντα , μην σου πω και τα δέυτερα. Δυο εξηγήσεις έχω : α. Κανένας γονιός δεν είχε την διάθεση να δώσει στο μούλικο του άλλα 100ευρώ για μια συναυλία β. Απεναντίας είπανε να κρατήσουνε για τον εαυτό τους μάλλον αυτά τα χρήματα και να πάνε εκείνοι. (στάνταρ χωρίς να το πούνε στα παιδιά) Το να μην ακούνε πια οι νέοι Μαντόνα το αποκλείω. Και όταν μαζεύονται πολλά φρέσκα νιάτα τα οποία πριν είχανε βαρέσει και 8ωρα στη δουλειά ξέρεις τι σημαίνει... ΓΚΡΙΝΙΑ.Και δεν βλέπω, δεν ακούω, είμαι στριμωγμένη, δεν μπορώ άλλο όρθια. Βρε κυρά μου σε συναυλία πας τι θέλεις???? Μια τύπισσα στο βάθος νομίζω τραγουδάει. Robyn εμαθα ότι λέγεται. Νομίζαμε ότι είναι cd αρχικά αυτό που έπαιζε αλλά όχι τελικά είχε πάρει μια ενα μικρόφωνο και χτυπιότανε μόνη της χωρίς να της δίνει κανείς σημασία. (σημειώστε το αυτό, θα σας πω στο τέλος)
Το show
Ευτυχώς η Θεά βγαίνει στην ώρα της πριν μαλλιοτραβηχτεί το γκρινιάρικο κοινό και όλοι κάνουν πέρα τις δυστροπίες τους και κοιτάζουν το σόου με ανοιχτό το στόμα. Αρχίζει με το candy shop, συνεχίζει με beat goes on, human nature... Αλλά το κοινό δεν γνωρίζει τα περισσότερα τραγούδια μιας που είναι από το τελευταίο δίσκο πολλά. Βγάζει το μικρόφωνο προς το κοινό να τραγουδήσει. Δεν ακούγεται τίποτα! Κοιτάζω δεξιά αριστερά κανείς δεν τραγουδάει. Δεν τα ξέρουνε τα τραγούδια βρε Μαντόνα μου απλά , όχι δεν απαξιούν . Όταν αρχίζει να τραγουδάει το music ή το 4 minutes γίνεται της τρελής. Χορευτές πηγαίνουν και έρχονται στη σκηνή, η Μadonna ακούραστη να χορεύει, να αλλάζει look, να κάνει σχοινάκι, κωλοτούμπες ότι μπορείς να φανταστείς. Μας λέει και motherfuckers κάποια στιγμή. Το ελληνικό κοινό που έχει συνηθίσει στα γλυψίματα του στυλ "αχ είσαστε τέλειο κοινό, σας αγαπάω παρα πολύ, i love Greece etc" αρχίζει να γελάει. Ρίχνει και ένα φιλί σε μια χορεύτρια η κυρία και αν είδα καλά και σ' ενα άλλο χορευτή αργότερα.(να και οι αποδείξεις http://www.youtube.com/watch?v=Spaiboi45oo) .Ναι σίγουρα είμαστε σε συναυλία της Θεάς.
Συμπέρασμα
Δεν μπορώ να πω τίποτα για το show, η γυναίκα έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο της βασσίλισσας της ποπ. 2 ώρες επί σκήνης τα δωσε όλα, εκείνη και φυσικά το team που την πλαισιώνει δουλεύουνε σκληρά και αυτό φαίνεται. Τίποτα δεν ήτανε "προχειροδουλειά" όπως τα περισσότερα εδώ στην Ελλάδα, και η Madonna έχει αναδειχθεί σε αυτό που είναι όχι τυχαία. Φαίνεται ότι αγαπάει αυτό που κάνει. Το διασκεδάζει και κείνη και αυτό φαίνεται στον κόσμο, ο οποίος λίγες φορές στη χώρα μας έχει τη δυνατότητα να βλέπει τέτοιες παραστάσεις.
Όχι προτιμώ να δω μια τέτοια συναυλία, παρά να πάω στα μπουζούκια να πετάω μαραμένα γαρύφαλλα σε έναν άφωνο που βγήκε από κάποιο ρεάλιτι και να σέρνει τα πόδια του πάνω κάτω στη σκηνή. Όχι ευχαριστώ.
Βιντεάκια
Αξίζει να δείτε το ρεμίξ του la isla bonita με το Lela Pala Tute για να καταλάβετε τι εννοώ
Και αυτό το βίντεο τραβηγμένο απο τα χεράκια μου στο closing .. Λέγοντας ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια..
Κουτσομπολιά
... γιατί τι είναι οι ειδήσεις του star και τα μεσημεριανά? -μπροστά σε μένα δεν πιάνουν μια- Η αγαπητή Robyn , ή όπως τη λένε τελοσπάντων μάλλον το πήρε πολύ κατάκαρδα που την αγνοήσαμε όταν χτυπιότανε επί σκηνής και το ριξε στο κλάμα μετά..Τι να σου πω βρε κοπελιά , μπορεί να σαι γνωστή αλλού αλλά στο Ελλαδιστάν όχι. Έλα δεν πειράζει, όταν μεγαλώσεις και γίνεις και διάσημη θα ρθουμε να σε καμαρώσουμε και σένα...
*Υ.Γ : Το ότι παρεβρεθήκαμε στην συναυλία το οφείλουμε στον φανταστικό-μαγευτικό-καταπληκτικό χορηγό Γιωργάκη !Χωρίς αυτόν το ποστ αυτό δεν θα είχε αναρτηθεί και η μόνη Μαντόνα που θα βλέπαμε θα ήτανε στο STAR. We thank u :P
Λίγο απο δω, λίγο απο κει, μαζεύτηκε το δώρο των γενεθλίων μου! Ένα ωραιότατο εισητήριο των Pink Martini για την συναυλία τους στο Λυκαβηττό. Έβαλα λοιπόν τα καλά μου, στολίστηκα, παρφουμαρίστικα και ξεκίνησα!
Παρότι έφτασα 45' λεπτά νωρίτερα και με το άγχος άμα θα βρούμε ταξί να μας πάει, οι θέσεις είχανε πιαστεί. Με χίλια βάσανα βρήκαμε 2 θεσούλες και βολέψαμε τους πισινούς μας. (απορώ δηλαδή απο τι ώρα έρχονται για να πιάσουν θέση)
Το συγκρότημα φανταστικό , η φωνή της China Forbes κάτι παραπάνω από συγκλονιστική. Είπανε τα πιο γνωστά και καλά τραγούδια τους , αποζημιώνωντας με το παραπάνω τους θεατές που τραγουδούσανε μαζί τους " je ne veux pas traivaller..." . Σας βάζω και 2 βιντεάκια έτσι για να ζηλέψετε!
Eδώ βρίσκονται κάτι δεκάδες παπαγαλάκια που τσιρίζουν.Αυτό ομολογώ δεν άλλαξε.Το ίδιο σπαστικό έμεινε.Ίσως άμα πατήσετε πάνω στην εικόνα φανεί κανένα. Χελώνες Vs Περιστέρια.Τα περιστέρια πατάνε πάνω στα κεφάλια των καημένων χελώνων και τις κάνουν να βυθίζονται πάλι.Κρίμα που δεν πρόλαβα να τραβήξω εκείνη τη στιγμή pic!Μα τι μίσος παιδάκι μου.... Όχι δεν είναι σκηνή από την ταινία του Hitchcock.Στον εθνικό κήπο είμαι ακόμα και δικαιώνω τους ειδικούς που λένε ότι έχουν υπερπολλαπλασιαστεί τα περιστέρια στην πρωτεύουσα και κοντεύουν να μας καταλάβουν.Mπορεί ζώα να μην έχει ο κήπος αλλά κάνεις μανούβρες για να μην σου προσγειωθεί κάτι τέτοιο στο κεφάλι.Είναι εκατοντάδες και παντού παντού!
Στον εθνικό κήπο πήγαινα από τότε που μπορώ να θυμηθώ τον εαυτό μου.Μπορεί μεν να ήμουνα με μια πιπίλα στο στόμα αλλά ευτυχώς (ή δυστυχώς?) υπάρχουν φωτογραφίες που μου θυμίζουν το τότε και το τώρα.Μετά από πάρα πολλά πολλά χρόνια -βάλε καμιά 10αριά- ξαναπήγα με στόχο να φωτογραφίσω τα ζώα του κήπου.Κούνια που με κούναγε....!!!!
Από εδώ που βλέπετε άρχιζαν τα κλουβιά με τα ζώα.Υπήρχαν πολλών ειδών ζώα κατά καιρούς μέχρι και μαϊμούδες μπορώ να θυμηθώ.Ναι..!!
Απο τα πρώτα που είδα ήτανε αυτά..Μην με ρωτήσετε σε ποιο ακριβώς ζώο άνηκαν αυτά τα κέρατα θα σας γελάσω διότι 1.μύριζε τόσο πολύ που μετα βίας το πλησίασα για να βγάλω τη φωτό και 2.νευρίασα γιατί δεν γύριζε το άτιμο να το τραβήξω σωστά.Αι σιχτίρ!!
Ακολούθησε αυτό το υπέροχο παγώνι με κάτι κουνέλια (?) τριγύρω του αν θυμάμαι καλά να περιφέρονται. Ένα καημένο γαιδουράκι
Το must που οφείλεις να κάνεις όταν πας στον εθνικό κήπο είναι να ταΐσεις τις πάπιες.Είναι σαν να λες καλέ μου επαρχιώτη ότι πήγες στο σύνταγμα και δεν έβγαλες φωτογραφία με τα ευζωνάκια!Απαράδεκτο!Παίρνεις ότι κουλουροειδές έχεις ανα χείρας και βαδίζεις μαζί με τα 3χρονα στη λιμνούλα (που κάποτε δεν έβρισκες παγκάκι να κάτσεις ) και δίνεις μάχη για το πια παραταισμένη πάπια θα πλησιάσει το δικό σου φαί και όχι του διπλανού νηπίου.Ορίστε και η φωτό της περιβόητης λιμνούλας.
Διάβασα και σε άλλα blogs για το τι κακά μπορεί να κάνει ο αέρας.Αλλά αέρας +βροχή είναι συνδυασμός που σκοτώνει.
Χτες είχε τρομερό αέρα και βροχή.Εννοείται ότι ομπρέλα ξέχασα να πάρω και αναγκαστήκαμε να στριμωχτούμε κάτω από την tiny-μαιμού ομπρέλα της φίλη μου (βλέπε στη φωτό την δεξιάσκιά που μοιάζει με άνθρωπο).Και τι ωραία και καλά την ώρα που περνάγαμε μπροστά από κάτι καφετέριες γεμάτες κόσμο βάζει έναν τρελό άνεμο ,μου ξεφεύγει η ομπρέλα και της έρχεται κατακούτελα της άλλης.Αρχίζει να τσιρίζει από την ομπρελιά που έφαγε στα καλά καθούμενα και εγώ κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις με την ομπρέλα κατορθώνω και να την μπλέξω στα μαλλιά της.Συνεχίζει να ουρλιάζει "Αααααα τα μαλλιά μουυυυυυυυυυ -ΒΓΑΛΤΗ ΒΓΑΛΤΗ!"με αποτέλεσμα όποιος άνθρωπος καθόταν στις καφετέριες και έπινε αμέριμνος τον καφέ του ή ήτανε τριγύρω και είχε δει το σκηνικό να έχει πέσει κάτω από τα γέλια.Πώς γινόμαστε πάντα ρεζίλι δεν το καταλαβαίνω...!
p.s 1 το story το έγραψα γιατί μου το ζήτησε η τραυματίας
p.s 2 σιγά μην ανέβαζα photo με τις φάτσες μας..για να μας βλέπετε και να τρέχετε μακριά μετά????μπουαχαχαχα!
Πριν λίγες μέρες είχα πάρει ένα email από κάποιον που μου έλεγε : "anarwtiemai an ontws sou simbainoun i perneis pososta gia na ta grapheis auta" ,και χαίρομαι που μπορώ για άλλη μια φορά να τον επιβεβαιώσω ότι ναι!μου συμβαίνουν!!!!!!!!!!!
Προχτές είχε γενέθλια μια συμφοιτήτρια μου και είπε να ανοίξει μπουκάλι σε ένα μαγαζί,θα ερχόταν και το αμόρε της και οι φίλοι του αμόρε της +κάτι ψιλοδιασημότητες.Ε άλλο που δεν ήθελα, άρπαξα την κολλητή μου από το χέρι και σχεδόν τρέξαμε στο μαγαζί.Θα ήταν και μια φίλη της εορτάζουσας,η Έλλη την οποία είχα γνωρίσει και πολύ συμπαθήσει γιατί είναι πολύ καλή κοπέλα.Α!Θα ερχόταν και το αγόρι της Έλλης που όλο τον ακούω αλλά ποτέ δεν τον είχα δει,άντε να τον γνωρίσω πια το παιδί.
Εδώ να υπογραμμίσω ότι η κολλητή μου είχε ένα ψιλοκόλλημα με ένα Πέτρο,κάτι είχε παιχτεί μεταξύ τους,αλλά μετά χαθήκανε....και ιστορίες.Κατάλαβες τώρα.
Με το που μπαίνουμε λοιπόν στο μαγαζί,όλο χαρά χαιρετάμε τα παιδιά και την εορτάζουσα,γυρίζει λοιπόν η Έλλη και μου γνωρίζει το αγόρι της...
Εγώ: Κάπου σε ξέρω..Ρε συ κάτι μου θυμίζεις! (έχω πολύ κακή μνήμη) Αυτός: Κάτι σου θυμίζωωωωω?Δεν με θυμάσαι??????? Κολλητή μου: Νάντια,ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΝΑΙ. Εγώ: ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ(αρχίζω και τσιρίζω σαν νικήτρια των καλλιστίων)
Οh yes, καλά καταλάβατε ο Πέτρος της κολλητής μου είναι το αγόρι της Έλλης.Και βρεθήκαμε να κοιταζόμαστε τα 3 μας σαν βλαμμένα και η Έλλη η κακομοίρα να ρωτάει "παιδιά γνωριζόσαστε??".Ε όχι ρε δεν συμβαίνουν αυτά!!!!
Αφού πέρασε καμιά ώρα για να συνέλθουμε και να σταματήσουμε να κοιταζόμαστε σαν ηλίθιοι,κάναμε απλά μαθηματικά.Ο Πέτρος με την Έλλη τα έχουνε 4χρόνια.Αυτός με την κολλητή μου φασωνόντουσαν πριν 2 χρόνια.
ΟΜG.sKaTa.
Τι να πει και ο Πέτρος που βρέθηκε να έχει την νόμιμη και την παράνομη στην ίδια παρέα.Και να ξέρει ότι η παράνομη έτσι και άνοιγε το στόμα της θα γινόμαστάν από δύο χωριά στο μαγαζί.Όμως δεν το άνοιξε.Έπνιξε τον καημό της στη βότκα λεμόνι και εγώ την βοήθησα.Εξ ού και το hangover σήμερα...
Σαββάτο χτες και αποφάσισα πάλι να το κάψω και να κατηφορήσω σε ένα από τα κλαμπ της παραλιακής.Τρελό κέφιιιιιιι!Κοιτάζοντας δεξιά και αριστερά παραπάνω από μισή ώρα το μόνο που μπορούσα να δώ ήταν κάτι 50άρηδες που μας λιγουρεύονταν και κάτι καγκούρικα 15χρονα που το είχαν δει και γκόμενοι.Απογοητευμένη και σκεπτόμενη γιατί ήρθα εδώ και καλά κάνω και δεν έρχομαι τσουπ!
Ο πρώην μου.Και τι χειρότερο να δεις ότι ο πρώην σου δουλεύει κιόλας εκεί και κάνει επίτηδες βόλτες τριγύρω σου για να σου σπάσει τα νεύρα.Μιλήσαμε και μου θύμισε όλους ακριβούς τους λόγους που τον χώρισα.Τον ρώτησα τι κάνει κτλ κτλ και πως και δουλεύει εκεί αφού ήξερα ότι δούλευε σε μια καφετέρια.Μου λέει ότι ανέβηκε τώρα κατηγορία,και δουλεύει σ'αυτό το κλαμπ.Προσπαθώντας να γελάσω με αυτό το κρύο χιούμορ του με κοιτάζει σοβαρά σοβαρά και μου λέει "μα γιατί γελάς?δεν είναι γαμάτο που δουλεύω εδώ?ξέρεις εγώ άμαγουστάρω μπορώ να σε βάλω και τσάμπα!"Όπα ρε μεγάλε λέω!Και σήμερα τσάμπα μπήκα ο πατέρας της φίλης μου εκεί κάτω είναι συνιοδιοκτήτης του μαγαζιού του κάνω! και αρχίζω να εκνευρίζομαι...Με ένα φανερά χαζεμένο βλέμμα με κοιτάζει και μου λέει...α ναι??ξέρεις την Β.??Από πού??Και μπορεί να σε βάλει εκείνη με τραπέζι?Ναι ?Πότε?Του απαντάω ότι μου έχει πει η κοπέλα αλλά δεν πολυβγαίνω και δεν μου αρέσει πολύ το μαγαζί και ο ηλίθιος παίρνει ένα γελάκι και σιγοψιθυρίζει "ναι καλά..."Ε εκεί μου ρθε να του ρίξω μπουνιά στα μούτρα!"Που θα πάς διακοπές φέτος?Εγώ Μύκονο εννοείται.." συνεχίζει αλλά πριν προλάβω να του απαντήσω τον βρίζει ο υπεύθυνος που δεν δουλεύει.Χα!Σας παραθέτω και την θεική ατάκα που μου είχε πετάξει κάποτε
"Μα καλά βρε Νάντια μήπως είναι καιρός να πάρεις κανένα παντελόνι diesel?Εμένα όλα μου τα παντελόνια είναι replay και diesel..."
Πέμπτη βράδυ και αφού όλη την μέρα έχω βαρέσει όσες μύγες βρήκα στο σπίτι αλλά και στο ίντερνετ(για να καταλάβετε πόσο βαριόμουν δείτε εδώ http://majman.net/fly_loader.html) αποφάσισα να πάρω την φίλη μου και να πάμε για κανά ποτό.Όχι ότι είναι μεσοβδόμαδα δεν μας πτοεί καθώς έχουμε την φοιτητική μας ιδιότητα και κυρίως την ιδιότητα μαμά-είμαι-φοιτήτρια-και-η-σχολή-μου-έχει-κατάληψη-τι-θες-να-κάνω.Αποφασίζουμε λοιπόν να πάμε στοdecadence ,γνωστό μαγαζί στην Αθήνα που μαζεύει και πολύ φοιτητόκοσμο.
Ξεκινάμε λοιπόν όλο χαρά απο την άλλη άκρη του κόσμου(βλ.Πειραιά) να ανέβουμε στην πρωτεύουσα..Στην Πειραιώς είναι το μαγαζί που τραγουδάει ο Πλούταρχος.Βλέπω ένα μπουλούκι κόσμο να κατευθύνεται προς την είδοδο.Είναι απίστευτο πάντως πως όλα τα μαγαζιά έχουν απίστευτο κόσμο ακόμα και μεσοβδόμαδα... "Καλά δουλειές δεν έχει αυτός ο κόσμος που πηγαίνει εκεί?που τα βρίσκουν και όλοι συνέχεια τόσο που έχει που έχει πάει το μπουκάλι?" ρωτάω τη φίλη μου."Έχει αυξηθεί πολύ η ανεργία Νάντια μουυυυ.."μου λέει και σκάμε στα γέλια.
Με τα πολλά φτάνουμε στο decadence και αρχίζει το γνωστό πρόβλημα "ψάξε ψάξε θέση δεν θα την βρεις". Ευτυχώς που είμαι και γουρλού και κόβει το μάτι μου και βλέπω κάποιους με ένα jeep που πάνε να φύγουν..Να τη η θεσούλα!Χωράμε και παραχωράμε!
Μπαίνοντας στο μαγαζί το βλέπουμε μισοάδειο.Ήττα no.1.Μα που πήγε όλος ο κόσμος?που πήγαν όλοι οι φοιτητές?τελευταία φορά που είχα έρθει δεν χώραγα καλά-καλά.Θα γεμίσει λέμε,είναι νωρίς ακόμα.Η ώρα περνάει και αρχίζει να γεμίζει αλλά..κάτσε μια στιγμή!Αυτοί πίσω μου είναι γέροι.Θα' χουν πατήσει τα 35.Και αυτοί απέναντι είναι άνω των 30.Κοιτάζω για μικρότερους.Α ναι κάτι βλέπω στο βάθος.Άστο καλύτερα. "Έλα,έλα να πούμε ποιός είναι ο πιο ωραίος εδώ μέσα"με παρακινεί η φίλη μου.Γυρίζω,κοιτάω δεξιά-αριστερά .Ένας τύπος που μοιάζει να βγήκε απο την διαφήμιση της wella για το πιο δυνατό ζελέ (ξέρετε αυτοί στη διαφήμιση που έχουν τα μαλλιά τους λες και έχουν βάλει το δάχτυλο τους στη μπρίζα..)Ένας μεσήλικας απο κει μας κοιτάει και αυτός.Έλεος λέω.
Ενώ είχα ακούσει πολλά για το πόσο πέφτουλες κυκλοφορούν εδώ ,ως τώρα δεν μας την είχε πέσει κανένας.Παραξενεύομαι. "Ρε συ,μήπως μας έχουν περάσει για λεσβιές ,και δεν έρχονται?"ρωτάω την φίλη μου."Λες??" λέει και μου δίνει ένα φιλί στο μάγουλο.Ξαφνικά γυρίζουν και μας κοιτάζουν όλο και περισσότεροι.Ένα 16 χρόνο που μάλλον ξέχασε το οξυζενέ στα μαλλιά του πολύ περισσότερη ώρα απ' όσο έλεγαν οι οδηγίες λέει κάτι στους φίλους του και κοιτάζουν όλοι μαζί .Ε δεν πάμε καλά!!!!!
Καμάκι πρώτο
Αποφασίζουμε να φύγουμε κατά τις 2.00.Γυρίζει το 16 χρονο με το μαλλί αλά tweety και μας μιλάει -Α κορίτσια φεύγετε??( λες και μιλάμε τόση ώρα και τον απογοητευσαμε.) -Ε ναι λέμε να φύγουμε. -Γιατί καλέ,που μένετε? -Πειραιά. -Καθίστε να μας κάνετε παρέα -"Σας"?Αφού μόνο σε βλέπω( του απαντάω με μισοσηκωμένο φρύδι) Γυρίζει και τραβάει έναν φίλο του απο δίπλα που μίλαγε ο κακομοίρης σε κάτι άλλα παιδιά.Βλέπει ότι ο φιλαράκος του τσίμπησε κορίτσια και πέρνει ένα χαμόγελο ως τα αυτιά. -Τι κάνετε κορίτσια?λέει με το απόλυτο βλέμμα ληγουριού. -Φεύγουμε.
Καμάκι δεύτερο
Και την κάνουμε με ελαφρά.Στο δρόμο προς το αυτοκίνητο μας σταματάει ένα αμάξι με δυο τύπους μέσα. -Κορίτσια άμα θέλετε να σας πάμε κάπου και είναι στο δρόμο μας σας πάμε πολύ ευχαρίστως.(σκέφτομαι πότε κάναμε οτοστόπ και δεν το θυμάμαι..τι ελεεινό καμάκι!) -Εχουμε αυτοκίνητο ,απαντάμε σχεδόν ταυτόχρονα. Απογοητεύτηκε ο τύπος και έφυγε.
Στον δρόμο προς Πειραιά αρχίζει ένα διπλανό αυτοκίνητο-σακαράκα να μας κάνει κόντρες.Κοιτάζω να δω και είναι ένας κακομοίρης που μου χαμογελάει φαρδιά πλατιά. -Άπαπα φύγε,φύγε. Πατάμε γκάζι προσπερνώντας την σακαράκα του άλλου και φεύγουμε.
Καμάκι τρίτο
Παρακάτω ένας άλλος αρχίζει και αυτός να μας κολλάει.Αλλά αυτός έχει καλό αυτοκίνητο.Δεν βλέπω τι ακριβώς έχει αλλά βλέπω ότι είναι cabrio.Oι κόντρες συνεχίζονται μέχρι σ ' ενα φανάρι που στρίβουμε για κέντρο Πειραιά και εκείνος για λιμάνι.Τον βλέπω να μας κάνει κάτι νοήματα με τα χέρια σαν ζαβό.Κατεβάζουμε το παράθυρο.
-Ε κορίτσιααα,θα 'ρθείτε για ένα ποτό στο sisha? -Sisha?????? Απαντάω έχοντας μείνει με το στόμα ανοιχτό.Πως εντοπίζεται ο κάγκουρας σκέφτομαι.Καλά πήγαινε εσύ και ερχόμαστε αργότερα,του κάνω.
"Ρε συ ,τι είναι το sisha και έμεινες έτσι?", με ρωτάει μετά η άλλη."Κλάμπ στο λιμάνι.Θυμάσαιμια φορά που είχαμε πάει σ΄ ένα άλλο κλαμπ στο λιμάνι και είχε φρίξει?Ε τα ίδια είναι ,μόνο που του έχουνε κάνει πολύ καλή διαφήμιση." της διευκρινίζω.
Κάνουμε μια στάση στα everest και ορμάμε στα φαγιά σας γνήσιες γουρούνες που είμαστε.Πάει και αυτή η βραδιά.
Posts
