Αρμονία.Εσωτερική ισσοροπία.Ε είναι κάποια πράγματα τα οποία δεν έχω.Δεν μπορώ ,άμα τσιτώσω τσιτώνω άγρια.Θαυμάζω κάτι τέρατα ψυχραιμίας που υπάρχουν και μπορούν και δεν εκνευρίζονται όταν τους κάνουν τσατσιές.Και κάτι που με εκνευρίζει αφάνταστα μα αφάνταστα είναι να μου ακυρώνουν ραντεβού.Και κάτι που με εκνευρίζει πιο πάνω από αυτό (οh yes γίνεται και πιο πάνω) είναι να μου το ακυρώνουν τελευταία στιγμή,μισή ώρα πριν το ραντεβού εκεί που είμαι σχεδόν έτοιμη να καταλήγω να κάθομαι σάββατο βράδυ και να χαζεύω τηλεόραση με το καλό μου το φορεματάκι και το μαλλί που μου πήρε πόση ώρα να το ισιώσω.Ή να ξεχνάνε απλά ότι είχαμε κανονίσει και εγώ να περιμένω...
Απορώ που κάποια άτομα δεν έχουνε καθόλου το αίσθημα ευθύνης.Το ότι ρε συ ,ο άλλος δεν είναι δούλος σου ,πες του το απο νωρίς ότι δεν μπορείς για να κανονίσει κάτι άλλο.Μην τον κλείσεις και μέσα τον άνθρωπο.Αλλα μπααααααααααα...ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΑΤΟΜΑΚΙ ΣΟΥ???
Έλεος δηλαδή.Μα είναι μετά να το παίξω υπεράνω και να μην ξεκατινιαστω?Ε όχι πείτε μου!!!
Ε να και μια φορά που καταφέραμε να γίνουμε πρωτοσέλιδα στα μεγαλύτερα ειδησεογραφικά πρακτορεία του κόσμου.Μέχρι και το Al Jazeera μας έχει πρώτους πρώτους.Βέβαια η Washington post Post είδα ότι μας ξέχασε.Μήπως να κάψουμε και την Ακρόπολη?
Το ξέρω ότι έχω χαθεί αλλά μην νομίζετε ότι έχω παραιτηθεί από την blogoσφαιρα!(Τόσο απλά θα την γλιτώνατε ε??)Έκανα μια γρήγορη γύρα στα μπλογκς και είδα ότι οι περισσότεροι έχετε κατεβάσει ρολά και την κοπανήσατε!Εγώ όμως είμαι ακόμα εδώ δίνοντας διπλή εξεταστική που τελειώνει 31 Ιουλίου..Πάντειο όλέεεεεε :(
Για μένα η αγάπη μπαίνει σε κουτάκια.Ναι,υπάρχει το καθόλου,λίγο και το πολύ.Πάντα αν αγαπάς κάποιον είναι ή λίγο ή πολύ.Έτσι είναι.Με αυτό το παιδιάστικο μυαλό μου έτσι τα βλέπω και δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς."Μα δεν υπάρχει λίγο ή πολύ ,ή σ'αγαπάω ή όχι" .ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ!Μπορείς να με αγαπάς λιγουλάκι...τόσο δα ή πολύ πολύ...Ναι έτσι είναι.Αλήθεια.
Όταν πρωτοάκουσα αυτό το τραγούδι,κόντεψα να βάλω τα κλάματα.Και ας είμουν μέρα μεσημέρι στο τρένο και με έβλεπε τόσος κόσμος.
Το παραμύθι πήγε στραβά..δεν ξέρω τι φταίει..πως γίνεται να ξεκινάς τόσο ομορφα ,να κάνεις τόσα σχέδια και να καταλήγεις με φωνές και καβγάδες?Θυμάμαι που είχαμε ξεκινήσει τόσο τέλεια,είμουν τόσο πολύ ερωτευμένη ρε γαμώτο!Χαιρόμουν που καθόμασταν και μιλάγαμε κάθε μέρα ως το πρωί,ξύπναγα πάντα ευτυχισμένη μόνο και μόνο που σε είχα...Είμουν σίγουρη ότι θα μέναμε πολύ καιρό μαζί..Γιατί καταλήξαμε έτσι?προσπάθησα όσο μπορούσα,έκανα ότι πέρναγε από το χέρι μου και πάλι τίποτα..δεν μπορώ να κλαίω άλλο, δεν μπορώ να με πληγώνεις άλλο..δεν μπορώ....
.....Out of my head, Out of my bed Out of the dreams we had, they’re bad Tell them it’s me who made you sad Tell them the fairytale gone bad
Posts
